
مبحث اصلی در ساخت اجتماعیِ عصرِ کودکی، مقولۀ کنترل و انضباط است. مدرسه – در کنار سایر نهادهای کنترل کننده کودکی - از طریقِ طرح­ها و تنظیمات خویش به نظم، فهم و یادگیری، بلوغ و رشد، مهارت و کنترل و قاعده بخشی تصورات و ذهن کودک فرم می دهد. مقاله حاضر قصد دارد روایت­هایی از سینمای ایران را منعکس کند که در آنها کودکان ایرانی چگونه در معرض شیوه­های خاص کنترل به عنوان ابزار اساسی میکروپلتیک قدرت قرار گرفته­اند و این شیوه­ها چگونه متحول گشته­اند....
ادامه مطلب