اندیشیدن علیه خویش: تأملاتی درباره ی چوران
مقاله «اندیشیدن علیه خویش: تأملاتی دربارهی چوران» به بررسی جایگاه امیل چوران در سنت فلسفهورزی پس از فروپاشی نظامهای فلسفی بزرگ میپردازد؛ سنتی که در آن اندیشه نه ساختن یک نظام، بلکه مواجههای شخصی، پرخطر و گاه ویرانگر با خود است. این مقاله نشان میدهد چگونه چوران با تأثیرپذیری از نیچه، کییرکگور و ویتگنشتاین، فلسفه را به تجربهای از آگاهی افراطی، شک و جستوجوی حقیقت در مرزهای تحمل انسان بدل میکند.
